اکانت انوتو المنتس — یک ماهه

سایت انوتو با اینترنت ایران باز نمی‌شود؛ برای ورود و برای تمام مدتی که دانلود می‌کنی به یک اتصال غیرایرانی نیاز داری. این اتصال را ما نه می‌فروشیم و نه فراهم می‌کنیم؛ تهیه‌اش با خودت است. بعد از آن مرورگر را روی حالت ناشناس بگذار یا یک پروفایل خالی بساز تا با حساب گوگل خودت تداخل نکند، سپس ایمیل و رمز تحویلی را کپی کن و بچسبان؛ دستی تایپ نکن و مراقب فاصلهٔ اضافه باش. روی «رمزم را فراموش کرده‌ام» هرگز نزن. اگر هنگام ورود کدی خواست که به ایمیل خود حساب فرستاده شده، حدس نزن و چیزی را دست‌کاری نکن؛ به پشتیبانی ما پیام بده، چون آن ایمیل دست ماست.

اگر حساب وسط دوره از کار بیفتد، در بازهٔ گارانتی — که مدتش روی همین صفحهٔ محصول نوشته شده — جایگزینش می‌کنیم. ولی جایگزین یعنی یک حساب دیگر، نه همان حساب تعمیرشده؛ پس هرچه در حساب قبلی جمع شده بود با آن می‌رود: تاریخچهٔ دانلود، کالکشن‌ها یا همان فهرست‌های ذخیره‌شده، و برگه‌های لایسنس، یعنی مدرکی که نشان می‌دهد اجازهٔ استفادهٔ تجاری از آن فایل را داری. در عوض هر فایلی که روی هارد خودت پایین آمده سر جایش می‌ماند و کسی آن را پس نمی‌گیرد. برای همین از روز اول یک عادت ساده داشته باش: هر فایلی را که برمی‌داری همان لحظه ذخیره کن، برگهٔ لایسنسش را هم کنارش بگیر، و به «بعداً دوباره دانلود می‌کنم» تکیه نکن.

اول: برگهٔ لایسنسی که انوتو هنگام دانلود صادر می‌کند به نام همان حسابی است که با آن وارد شده‌ای، نه به نام تو یا شرکتت. اگر مشتری‌ات مدرک لایسنس به نام خودت می‌خواهد، این حساب اشتراکی جواب کارت را نمی‌دهد و باید سراغ اشتراک شخصی بروی. دوم: این اشتراک همیشگی نیست؛ آخر دوره دسترسی بسته می‌شود، پس کارت را طوری نچین که هر روز به باز بودن این حساب وابسته باشد. سوم: ما نمایندگی، شراکت یا هیچ رابطهٔ رسمی با انوتو نداریم؛ فروشنده‌ای هستیم که اشتراک را از بیرون تهیه می‌کند و به تومان به تو می‌فروشد، چون کارت بانکی ایرانی مستقیم آنجا کار نمی‌کند.