اکانت اسپاتیفای پریمیوم (عضویت خانوادگی) — شش ماهه

چیزی که بعد از پرداخت به دستت می‌رسد، نام کاربری و رمز یک اکانت غریبه نیست؛ یک لینک دعوت به طرح خانوادگی ماست، به‌همراه یک راهنمای کوتاه فارسی. لینک را با اکانت اسپاتیفای خودت باز می‌کنی — همانی که سال‌ها پلی‌لیست‌هایش را ساخته‌ای — و از همان لحظه همان اکانت پریمیوم می‌شود. اگر اصلاً اکانت اسپاتیفای نداری، اول یک اکانت رایگان بساز و بعد سراغ لینک برو. تحویل آنی است و لازم نیست منتظر بمانی کسی دستی برایت کاری کند. رمز اکانتت هم عوض نمی‌شود و کسی به آن دسترسی پیدا نمی‌کند، چون اکانت از اول مال خودت بوده و فقط نوع عضویتش تغییر می‌کند.

کنار همین محصول نوشته اشتراکی، و خوب است بدانی چه چیزی اشتراکی است و چه چیزی نیست. آنچه مشترک است خودِ طرح خانوادگی است: چند نفر زیر یک طرح جمع می‌شوند و هزینه پخش می‌شود. اما اکانت مشترک نیست. هر عضو با اکانت خودش وارد می‌شود، پلی‌لیست‌ها و لایک‌ها و پیشنهادهای خودش را دارد و هیچ‌کس نمی‌بیند تو چه گوش می‌دهی. مهم‌تر از همه، پخش هم‌زمان مشکلی ندارد؛ برخلاف اکانت‌های تک‌نفره‌ای که دست‌به‌دست می‌شوند، وقتی عضو دیگری آهنگ می‌گذارد موسیقی تو قطع نمی‌شود. عملاً تجربه‌ی روزمره‌ات با یک پریمیوم کاملاً شخصی فرقی ندارد.

اگر اسپاتیفای برایت یک اپلیکیشن هر روزه است — سر کار، در راه، موقع ورزش — شش ماه منطقی‌ترین بازه است: یک بار پرداخت می‌کنی و تا نیمه‌ی سال دیگر درگیر تمدید نیستی، و ماهانه‌اش از خرید یک‌ماهه کم‌تر درمی‌آید. اما اگر تازه می‌خواهی ببینی اصلاً با اسپاتیفای راه می‌آیی یا نه، یا اتصال غیرایرانی‌ات پایدار نیست، بازه‌ی کوتاه‌تر انتخاب عاقلانه‌تری است. این شش ماه از روزی می‌گذرد که عضو طرح می‌شوی، نه از روزی که تو تصمیم بگیری جدی استفاده کنی؛ پس اگر می‌دانی یکی دو ماه اول سرت شلوغ است، همان اول حسابش را بکن.